Fill in your number
check out integrated2009.com/
NoiseBox is een product van innovatie en technologie. De mens die controleert, zichzelf vastlegt en streeft naar onsterfelijkheid en almacht. De mens die faalt in zijn streven naar perfectie. Faalt in normen die opgesteld zijn door onze gemediatiseerde cultuur.
NoiseBox die streeft naar het perfecte in het onperfecte. Produceert wat door velen als een mislukking zou beschouwd worden.
Ruis is terug te vinden op zowel auditief - als op visueel vlak. Dit valt beter te begrijpen onder de engelse term “noise”. Noise treed op wanneer overbodige factoren aanwezig zijn. Noise kan dus aanzien worden als een teveel aan informatie, die we in ons moderne denken liever arm dan rijk zijn. De abstractie en de ingenuïteit primeren boven deze overtolligheid. Mocht ruis toch onvermijdelijk aanwezig zijn, dan liefst op een verborgen, niet zichtbare manier.
Alles mag en kan maar alles moet verklaarbaar en begrijpbaar zijn. Zonder concept heeft men geen controle, zonder controle is de mens niet almachtig. Ruis kent juist een grillig en onvoorspelbaar verloop. Wetende dat deze “overbodige informatie” zich willekeurig produceert en presenteert, wordt het algauw toegevoegd aan ons lijstje van taboes.
Het meest gekende optreden van noise is bij het kopiëren van een originele bron. Hoe meer men knipt, plakt, transformeert, deformeert, ... hoe meer ruis. Naast ruis krijgt men hier ook nog te maken met het niet-inventief en het niet-origineel zijn. Wordt een ruis onder controle gebracht dan wordt deze ook meteen gepatenteerd. Hoewel zijn willekeurigheid en onvoorspelbaarheid, kan men juist op zoek gaan naar deze afwijking. Een afwijking als vorm van plasticiteit, als spanning tussen ordening en chaos. Tussen wat men ziet en niet zien wil. Tussen wat men weet en niet weten wil.
Men kan deze willekeurige toevalligheden niet alleen gaan opsporen, maar ook gaan begrijpen en manipuleren. In onze huidige maatschappij wordt het steeds moeilijker noise te pragmatiseren. De enige plek waar noise nog weet te overleven is in de kunst. Kunst die op deze manier niet alleen wil laten zien wat we niet willen zien. Maar ook als doel heeft ons bewust te maken van onze symbiose in onze eigen vastgeroeste cultuur. Onze cultuur die doordrongen en bestuurd wordt door de media. Die beslist wat wel en niet kan, die de noise onderdrukt.